ทำอย่างไรจะทำให้ใจเป็นหนึ่ง  

การที่เราเข้ามาศึกษาศีลธรรมชื่อว่าให้ตัวเองฉลาด ให้ตัวเองได้รู้สิ่งที่ไม่เคยรู้ ได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็น ได้เข้าใจหลักคำสอนของพระพุทธเจ้ามากขึ้น ดีกว่าที่เราไม่เคยศึกษาเลย อย่างน้อยเราก็ฉลาดในเรื่องของศาสนา  ฉลาดในการให้ทาน รักษาศีล ฉลาดในการภาวนาที่มีอุบายออกจากความวุ่นวายใจ  อยู่บ้านครองเรือนเราวุ่นวายใจเหลือเกิน มีแต่ปัญหาร้อยแปดพันประการที่จะต้องเก็บเอามาคิดนึก ไม่มีเวลาว่าง ทำอย่างไร จะให้ใจสบายได้ ทำอย่างไรจะให้ใจเป็นสุขได้ เราก็ต้องหันหน้าเข้าหาธรรมะเพื่อปล่อยละวางจิที่เป็นกังวลให้สู่ความเป็นหนึ่ง

เราต้องหัดทำใจให้สงบ รู้เนื้อรู้ตัว รู้ลมหายใจเข้าออก รู้ภาวนา พุท ลมเข้า โธ ลมออก เพียงเท่านี้เราก็มีหลักเกาะในชีวิต ความทุกข์ยากลำบากใจต่างๆก็คลี่คลายหายไป ที่เคยเสียใจเคยวิตกกังวลก็เกิดสติ เกิดสมาธิ เกิดปัญญาในการตัดออกไปได้ คนใจร้อนก็กลายเป็นคนใจเย็นเท่านี้เราก็รู้ว่าการแก้ปัญหาเริ่มเกิดขึ้นแล้ว ด้วยการแก้ใจ

   เมื่อก่อนแก้ไม่ได้ โกรธก็ต้องแสดงออก เกลียดอะไรหรือมีความทุกข์ทางใจก็ปิดไว้ไม่อยู่ต้องแสดงออกมา เมื่อเป็นเช่นนี้จึงเดือดร้อนทั้งกายและใจ ขณะเดียวกันทำให้ผู้ที่อยู่รอบข้างเดือดทั้งกายและใจเช่นเดียวกัน เพราะเราไม่สามารถสงบระงับจิตใจของเราให้เย็นลงได้ เพราะเราขาดหลักปัญญา ขาดหลักสติ ขาดหลักสมาธิเข้าไปยึดรั้งเหนี่ยวใจของเราให้สงบ แต่พอเรามาปฏิบัติตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ความโกรธที่เคยมีมาก มันก็ดับไป ด้วยการประพฤติปฏิบัติบ่อยๆ ครั้งเข้า

เหมือนอย่างที่เราโกรธ เราก็ พุทโธ มากขึ้น ใจไม่สบายก็ พุทโธ มากขึ้น พุทโธ ต้องมานั่งอย่างเดียว จะทำอะไรก็ให้รู้ตัวว่า เราจะทำอะไร จะกินจะเดินจะนั่ง่จะนอนเราก็ศึกษาใจของเราอยู่เรื่อยดีชั่วมันรู้ที่ใจของเรา เมื่อเข้าใจตัวเองก็ปล่อยวางสิ่งที่เป็นทุกข์ใจได้ จึงว่ามาวัดแล้วได้กำไร

ความสุขที่ซื้อด้วยเงินไม่ได้ แต่ต้องลงทุนด้วยการประพฤติปฏิบัติจึงจะมีค่ามาก ธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้าทำให้บุคคลมีความเจริญทางใจ รวยทางใจ สวยทางใจ มีเสน่ห์ทางใจ มีความสุขทางใจ

เพราะอะไร?

เพราะใจเราดี ใจเราเป็นเทวดา ใจงาม งามด้วยศีล งามด้วยธรรมเพราะไม่โกรธ

การทำความไม่โกรธให้เกิดขึ้นกับใจได้นั้นเป็นผู้วิเศษ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องผู้ทำใจได้นั้นว่ามีปัญญา เพราะใจของเรามันละเอียดอ่อนยากที่จะควบคุมได้ ใจคนเรานี่เปรียบเหมือนลิง มันคิดอยู่ตลอดวัน เดี๋ยวคิดเรื่องนั้นเดี๋ยวคิดเรื่องนี้มันอยู่ไม่สุข ต้องอาศัยหลักปฏิบัติจึงจะทำให้ใจเราเย็นลงได้ เป็นลิงที่ผูกอยู่ได้ ไม่ซนต่อไป